Şehadet Çağrısı: Çanakkale'den 15 Temmuz'a Milletin Şahitliği

İlk gençlik yıllarında yankılanan ve yıllar geçse de tazeliğini yitirmeyen bir söz, Metin Yüksel'in “Şehadet bir çağrıdır, tüm nesillere ve çağlara” ifadesi, bir milletin tarih boyunca sergilediği direniş ve şahitlik ruhunun temelini oluşturuyor. MTTB ve Akıncılar hareketinin öncü isimlerinden olan ve 21 yaşında şehadete yürüyen Yüksel, geride bıraktığı bu sözle, farklı zaman dilimlerindeki mücadelelere bir köprü kurdu.

Bu sözün derinliği, zamanla yaşanan olaylar ve kişisel kayıplarla daha iyi anlaşıldı. Fuat Çağlar, Murat Konukçu ve Bülent Tuna gibi yakın dostların şehadeti, aynı coğrafyalardan gelen Afganistan, Bosna, Çeçenistan ve Türkiye’nin farklı bölgelerinden yükselen şehadet haberleri, bu çağrının evrensel ve zamansız bir hakikat olduğunu gösterdi. Her şehit haberi, aynı çağrının farklı coğrafya ve zamanlarda yankılanan sesi olarak algılandı.

Şehadet, sadece bir ölüm biçimi olmanın ötesinde, bir yaşam biçimi, bir şuur, bir duruş, bir istikamet ve bir adanmışlık olarak tanımlandı. Bu yönüyle şehadet, nasıl öldüğümüzden çok nasıl yaşadığımızla ilgili bir mesele olarak öne çıktı. Şehitlerin hayatları, bu kavramın somut bir göstergesi haline geldi.

Şehadet ve Şahitlik Bağlamı

Şehitlik kavramı, kökeni aynı olan şahitlikten ayrı düşünülemez. Şahitlik, hayatın genel istikametini belirlerken, şehitlik bu istikametin zirvesi ve yaşanmış bir ömrün en yüce ifadesi olarak kabul edildi. İnsanlığın ruhlar aleminde Rabb’ine verdiği “Evet! Şahitlik ederiz ki Sen bizim Rabbimizsin” cevabı, dünya hayatındaki şahitliğin temelini oluşturdu. Kelime-i şehadet getirmek, sadece bir inancın ilanı değil, aynı zamanda hayatın yönünü, mücadelenin gayesini ve gerekirse verilecek fedakarlıkları da ilan etmek anlamına geldi.

Kur'an-ı Kerim'de müminlere yüklenen “sizler insanlara şahit olasınız, Peygamber de size şahit olsun” (Bakara, 2/143) görevi ve “Allah için hakkı ayakta tutan, adaletle şahitlik eden kimseler olun” (Mâide, 5/8) emri, şahitliğin ahlak, adalet, merhamet, ilim ve fedakarlık gibi değerlerle donatılmış bir sorumluluk olduğunu vurguladı. Bu sorumluluk, batıl karşısında tavır alabilen, hakkın yanında durabilen ve davası olan bir mümin profili çizdi. Böyle bir hayatın ufkunda ise şehadet arzusu yer aldı; zira şehadet, Allah'a verilen sözü ömrü boyunca sadakatle taşıyanların beklediği en büyük ikramlardan biri olarak görüldü.

15 Temmuz: Milletin Şahitlikle Buluştuğu Gece

Şehadet çağrısı, tarih boyunca farklı anlarda karşılık buldu. Ancak 15 Temmuz gecesi, bu çağrının bir milletin kader anında nasıl yankılandığının en çarpıcı örneklerinden biri oldu. O gece, üniformasız, silahsız ancak “vatan emanettir, irade emanettir” şuuruyla yollara düşen binlerce insan, köprülerde, meydanlarda ve havaalanlarında omuz omuza verdi. Hain kurşunlar karşısında iman ve tekbirlerle direnen millet, şehadet haberlerinin artık uzak coğrafyalardan gelen değil, gözlerinin önünde yaşanan bir hakikat olduğunu gördü.

O gece kahraman olmak için değil, direniş çağrısına cevap vermek için yürüdüklerini ifade edenler, bilinçli bir duruşun ve emanete karşı sorumluluğun gereğini yerine getirdi. Bu yürüyüşün bazılarına şehadetle taçlanması, bu yüce makamın Allah’a verilen sözün sadakatle yerine getirilmesinin bir sonucu olduğunu gösterdi. Ömer Halisdemir, Erol Olçok, Abdullah Tayyip, Prof. Dr. İlhan Varank, Mustafa Cambaz, Ayşe Aykaç, Yusuf Elitaş, İbrahim Yılmaz, Ahmet Özsoy ve Ahmet-Mehmet Oruç kardeşler gibi isimler, farklı mesleklerden ve şehirlerden olmalarına rağmen aynı iman, teslimiyet ve adanmışlık ruhuyla bir araya gelerek milletin şahitlik bilincini temsil ettiler.

15 Temmuz, şehadetin sadece cephede değil, Hakk’ın yanında durmanın bedelini göze alabilmek, emaneti canından üstün tutabilmek ve milletin geleceğini kendi geleceğinin önüne koyabilmek anlamına geldiğini bir kez daha gösterdi. O gece yaşananlar, bir darbe girişimini durdurmanın ötesinde, millet olmanın, birlik olmanın ve sahip olunan değerlerin bir milleti ayakta tutan en önemli unsur olduğunun ilanıydı. Şahitliğin milletle buluştuğu bu gece, şehadet çağrısının tüm nesillere ve çağlara yönelik ilahi bir davet olduğunu teyit etti.

Çanakkale Ruhu ve 15 Temmuz Bütünlüğü

15 Temmuz gecesi ortaya çıkan cesaret, teslimiyet ve adanmışlık ruhunun kökenleri, milletin hafızasında derin izler bırakan Çanakkale destanına dayanmaktadır. Çanakkale’de sadece bir cephe değil, bir milletin imanı, istiklali ve izzeti korundu. Anadolu'nun dört bir yanından ve geniş bir gönül coğrafyasından gelen evlatlar, aynı imanla omuz omuza vererek bir medeniyetin haysiyetini ve istikbalini savundular.

Çanakkale’deki siperler ve askerlerin nöbeti, 15 Temmuz’daki meydanlar ve milletin topyekûn nöbetiyle birleşti. Dışarıdaki emperyalist işgalcilere karşı verilen mücadele, 15 Temmuz'da içerideki gaflet, dalalet ve ihanete karşı verilen mücadeleyle aynı ruhu taşıdı. Bu açıdan 15 Temmuz, Çanakkale’de emanet alınan ruhun yeniden ayağa kalktığı, milletin tarih boyunca kendisine bırakılan emaneti omuzlamaktan kaçınmayacağını tüm dünyaya ilan ettiği bir gece olarak anlam kazanmaktadır. Çanakkale’nin bağımsızlık ruhunu ve cesareti milletin hafızasına kazıdığı gibi, 15 Temmuz da bu ruhun ve cesaretin hâlâ diri olduğunu kanıtlamıştır.